اختصاصی از
فی ژوو دانلود مقاله بیماری MS دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
فرمت این مقاله به صورت Word و با قابلیت ویرایش میباشد
تعداد صفحات این مقاله 16 صفحه
پس از پرداخت ، میتوانید مقاله را به صورت انلاین دانلود کنید
بیماری MS
ام اس چیست؟
بیماری مالتیپل اسکلروزیس (Multiple Selerosis) یا تصلب متعدد که به اختصار به آن ام اس (MS) گفته می شود. یک بیماری مزمن دستگاه اعصاب مرکزی (یعنی مغز و نخاع) می باشد. در حال حاضر در حدود دو میلیون نفر در سرتاسر دنیا دچار این بیماری می باشند که حدود سیصد هزار نفر از آنها در ایالات متحده آمریکا زندگی می کنند.
بحث های زیادی در این زمینه وجود دارد که آیا بیماری ام اس در تمام طول تاریخ، بشر را گرفتار می ساخته است یا فقط از حدود 200 سال پیش برای انسانها مشکل ساز شده است. اگر چه مدارکی از تاریخ باستان وجود دارد که علایمی از بیماری ای مشابه بیماری ام اس را توصیف می کند، اما پزشکان مطمئن نیستند که آن چیزی که توصیف شده است، ام اس می باشد یا یک بیماری دیگری که در بعضی ویژگیها مشابه ام اس می باشد.
خواه بیماری ام اس از چند هزار سال پیش وجود داشته است و یا اینکه در چند قرن اخیر ایجاد شده باشد، تا سال 1835 میلادی هنوز بطور رسمی توصیف نشده بود. تاریخدانها اولین توصیف علایم بالینی ام اس را در کتابی که توسط دکتر ژان کروویلیه (Jean Cruveilhier) استاد دانشکده پزشکی پاریس در فرانسه نوشته شده است، پیدا کرده اند. دکتر ژان کروویلیه در این کتاب در مود چندین بیمار دچار ضعف پیشرونده، فلج دستها و پاها، اختلال در بینایی، اسپاسم یا گرفتگی عضلات و چند علامت دیگر توضیح داده است. همچنین بیان کرده است که در معاینه و بررسی نخاع این افراد، مناطقی خاکستری از بافت اسکار (جای زخم) دیده می شود که او آنها را لکه یا نقطه نامید. دکتر ژان کروویلیه این بیماری را "فلج بر اثر تحلیل و از بین رفتن رشته های خاکستری نخاع" توصیف نمود.
الگوهای علایم بیماری
از آنجایی که بیماران مبتلا به ام اس می توانند دارای درجات مختلفی از علایم و مشکلات جسمی، روحی و روانی باشند، پزشکان به این بیماری باید بصورت الگوهایی که ایجاد می کند نگاه کنند و نه این که با دیدن یک علامت خاص، تشخیص ام اس را برای بیمار بدهند.
هیچ آزمایش خاصی وجود ندارد که تنها با انجام آن بتوان به تشخیص بیماری ام اس رسید. یک پزشک عمومی وقتی مشکوک شود که بیمارش ممکن است به بیماری ام اس دچار شده باشد معمولاً او را به یک متخصص اعصاب ارجاع می دهد. متخصص اعصاب در برخورد با این بیماران، ابتدا شروع به ارزیابی وضعیت و علایم آنها در طی مدت زمان مشخصی می نماید. با مشاهده بروز بعضی از علایم بیماری و انجام آزمایشهایی برای رد کردن سایر بیماریها، متخصص مغز و اعصاب قادر خواهد بود که تشخیص بیماری ام اس را بدهد. این الگوهای بیماری شامل دو حمله عصبی مجزا که حداقل یک ماه از هم فاصله داشته باشند و یا اینکه یک سری از حملات پیشرونده که در طی شش ماه ایجاد می شوند، می باشد. برای تشخیص ام اس همچنین لازم است با انجام آزمایشهایی مشخص گردد که بیش زا یک منطقه در سیستم عصبی مرکزی وجود دارد که میلین آن آسیب دیده است (ایجاد پلاک).
با وجود چنین معیارهای تشخیصی، چند ماه و یا حتی چندین سال لازم است تا پزشک بتواند تشخیص بیماری ام اس را در یک فرد بدهد. بعضی از علایم بیماری خیلی به آهستگی پیشرفت می کنند و حملات بعضی از بیماران نیز به فواصل خیلی طولانی از یکدیگر ایجاد می شود. برای مثال خانم نانسی که 36 سال سن دارد ابتدا متوجه شد که یک چشمش تار شده است. او به چشم پزشک مراجعه نمود اما چشم پزشک هیچ مشکلی را در چشمهای او پیدا نکرد و به همین دلیل او را نزد یک متخصص مغز و اعصاب فرستاد. متخصص مغز و اعصاب نیز با انجام آزمایشاتی هیچگونه مشکلی را پیدا نکرد. بعد از مدتی چشم خانم نانسی دوباره وضعیت طبیعی خود را به دست آورد و بهبود یافت اما یکسال بعد دچار دردی پای چپش شد. دوباره به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کرد و این بار نیز هیچ مشکلی یافت نشد. با این حال، وقتی بعد از مدتی دست راست او دچار سوزش و گزگز شد، پزشک برای او تقاضای انجام آزمایشهایی را نمود و مشخص شد که او دچار پلاکهای عصبی است و در نتیجه به تشخیص بیماری ام اس رسیدند.
شرح بیماری
اسکلروز متعدد (اِم. اِس) یک اختلال مزمن درگیرکننده بسیاری از عملکردهای دستگاه عصبی. یک سوم بیماران دارای بیماری خفیف و غیرپیشرونده هستند. در یک سوم دیگر بیماری پیشرفت آهستهای دارد و در یک سوم باقیمانده پیشرفت بیماری سریع است. این بیماری بزرگسالان جوان (سنین 40-20 سال) از هر دو جنس را مبتلا میسازد ولی در خانمها شایعتر است.
علایم شایع
مراحل زودرس:
اختلالات چشمی مبهم نظیر تاری دید یا دوبینی متناوب
ضعف؛ اختلال در راه رفتن یا حفظ تعادل
اختلال حسی مبهم یا کرختی و گزگز کردن
مراحل دیررس:
ضعف قابل توجه؛ لرزش
مشکلات تکلم
بیاختیاری مدفوع یا ادرار
نوسانات خلقی زیاد
ناتوانی جنسی در مردان نوع علایم بین بیماران مختلف بسیار متفاوت است. گاهی علایم بیماران به اشتباه به مشکلات روحی یا عصبی نسبت داده میشود.
علل
علل آن ناشناخته است. تحقیقات در این باره حاکی از آن است که مولتیپل اسکلروز (ام. اس) ممکن است ناشی از یک اختلال خودایمنی یا یک ویروس دارای فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری آهسته باشد. لکههایی از ماده سفید در مغز و نخاع تخریب شده و نمیتوانند تحریکات عصبی طبیعی را منتقل کنند.
عوارض افزایشدهنده خطر
کودکان و نوجوانان رشد یافته در آبوهوای سرد. مهاجرت بعدی به به منطقهای با آبوهوای گرم در جلوگیری از بروز بیماری مؤثر نیست.
وجود سابقه خانوادگی این بیماری
پیشگیری
در حال حاضر قابل پیشگیری نیست ولی دورههای عود بیماری با درمان کوتاه میشود. از عفونت که موجب عود بیماری میشود پیشگیری کنید.
عواقب مورد انتظار
گاهی بهبود خودبهخود رخ میدهد. ولی در بیشتر موارد، ام. اس غیرقابل علاج است. علایم آن قابل تسکین یا کنترل است، و این بیماری اغلب برای ماهها تا سالها پایدار باقی میماند. به طور شایع بیماران تا 30-20 سال پس از بروز بیماری زنده میمانند.
تحقیقات علمی درباره علل و درمان این بیماری ادامه دارد و این امید وجود دارد که درمانهایی مؤثرتر و نهایتاً علایجبخش عرضه گردند.
عوارض احتمالی
عفونتهای مجاری ادرار ناشی از اختلالات دفع مدفوع یا ادرار
زخمهای فشاری ناشی از بستری طولانی مدت
یبوست ناشی از عدم تحرک
درمان
اصولی کلی
آزمون خاصی برای تشخیص این بیماری وجود ندارد. بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل سیتی اسکن، امآرآی، پاسخ فراخوانده بینایی (پاسخ الکتریکی نسبت به تحریک یک دستگاه حسی)، آزمایش مایع نخاع و معاینه فیزیکی باشد.
این بیماری درمان اختصاصی ندارد. فروکش بیماری خودبهخود رخ داده و ارزیابی میزان موفقیت درمان را مشکل میسازد.
حمایتهای روحی روانی. تشویق و اطمینان دادن به بیماران جهت کمک به جلوگیری از پیدایش ناامیدی به درمان ضروری است.
برای ادراره یک زندگی طبیعی تا حدامکان تلاش کنید ولی خود را خسته نکیند.
از محیطهای گرم، حتی از دوش آب داغ گرفتن، اجتناب کنید. گرما میتواند به طور موقت علایم را تشدید کند.
از ماساژ مکرر نواحی درگیر استفاده کنید. این کار به پیشگیری از ایجاد جمعشدگی عضلات کمک میکند.
از استرس بپرهیزید زیرا ممکن است علایم را بدتر کند.
گذاشتن سوند ادرار توسط خود بیمار در موارد تخلیه ناکامل مثانه
برخی درمانگران طبی غیرمتعهد درمانهای اثبات نشده بیارزشی را ارایه میدهند. قبل از صرف هزینه خود بابت این درمانها با گروه پزشکی خود در مورد درمانهای غیرمعمول این بیماری مشورت کنید.
بستری کردن بیماران یا مراقبت از آنها در آسایشگاههای بیماران بسته به شدت بیماری ممکن است لازم باشد.
داروها
داروهای کورتونی در طی دورههای عود بیماری یا تشدید علایم.
سیکلوفسفامید به مهار واکنش مضّر دستگاه ایمنی کمک میکند.
شلکنندههای عضلانی برای کنترل گرفتگی عضلات
اینترفرون و سایر درمانها در دست بررسی قرار دارند. درمانهای جدیدی ممکن است به زودی عرضه گردند.
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
یک برنامه منظم از تمرینهای فیزیکی و فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های ذهنی ضروری است. درمان فیزیکی و بازتوانی عضلانی با وسایل مکانیکی (استفاده از بریس، عصا یا واکر) برای غلبه بر معلولیتهای فیزیکی توصیه میگردد.
دورههای منظم استراحت را برنامهریزی کنید.
در صورت امکان فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری جنبی خود را ادامه دهید. مشاوره با متخصص مربوط در اینباره ممکن است سودمند باشد.
رژیم غذایی
از یک رژیم غذایی عادی متعادل شده، و البته پر فیبر برای پیشگیری از یبوست، استفاده کنید.
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم اِم اِس باشید.
بروز موارد زیر در طی درمان:
ـ اختلالات بلع یا تنفس
ـ تشدید ناگهانی ضعف
ـ تب و لرز، یا سایر علایم عفونت
عموما دو گروه از اشخاص دچار این بیماری ( MS ) می شوند:
۱ـ گروه اول:
این نوع افراد عموما اشخاصی هستند فوق العاده حساس, زودرنج و عصبی و با کمترین ناملایمات از حالت عادی خارج شده و تعادل خود را از دست می دهند و ساعت ها فکر خود را مشغول کرده و به خود و دیگران پیله می کنند.
۱ـ گروه دوم:
افرادی هستند که از نظر ژنتیک دارای طبع سردی بوده و مدام از غذاهای سردی بخش (غذاهائی با pH اسیدی) به حد وفور استفاده می کنند و علاقه زیادی به خوردن ترشی, سرکه, تمبر هندی, ماست, قره قورت و امثالهم دارند.
حال این دو گروه افراد را مورد بررسی و مطالعه دقیق قرار می دهیم تا علت های این بیماری دقیقا مشخص شود و سپس به درمان این بیماری لاعلاج و یا صعب العلاج از نظر علم پزشکی روز (مدرن) که شناخته شده نیست می پردازیم, تا شما عزیزان متوجه شوید که این بیماری غیر قابل علاج از نظر پزشکی، در واقع علاج پذیر بوده و می توان آن را به لطف خداوند درمان کرد.
البته هر چه سریعتر شناخته شود به همان نسبت به درمان سریعتر جواب می دهد و شخص از این گرفتاری نجات پیدا می کند.
متاسفانه علم پزشکی روز در دنیای مدرن امروزی فقط و فقط درمان را در دارو می بیند و بس! خصوصا علم پزشکی در کشور عزیز ما ایران چشم به دست پزشکان غرب خصوصا دکتران دارو ساز غرب دوخته و منتظرند که چه زمانی آنان اعلام کنند که داروی فلان بیماری کشف و ساخته شد و پزشکان ایران از آن استفاده نمایند.
در اینجا سوالی پیش می آید که آیا این امکان وجود ندارد که بیماریها را بدون استفاده از دارو درمان کرد؟
چرا پزشکان محترم به جای اینکه وقت با ارزش خود را صرف کشف و ساختن دارو نمایند این وقت را صرف تشخیص و کشف علت بیماری ها نمی کنند؟
در حقیقت بیماری علت نیست که می خواهیم با دارو از بین ببریم بلکه معلول است اگر علت را کشف کردیم و آن را از بین بردیم معلول نیز از بین خواهد رفت یعنی بیماری دیگر مفهومی ندارد و مسلماً با این روش بیماری براحتی از بین خواهد رفت.
تصویر سلول عصبی در بیماری ام.اس
کنترل و سرکوب بیماری MS
داروهای متداول مصرفی در ام اس:
در درمان این بیماری از چند سری دارو استفاده میشود، اگر چه هنوز هیچکدام موفق به درمان قطعی نشدهاند، ولی در کُند کردن روند بیماری موثر بوده و به فرد مبتلا کمک میکند تا با علائم و مشکلات بیماری راحتتر کنار بیاید.
کورتیکواستروییدها و اینترفرونها(بتااینترفرون) از جمله داروهایی هستند که در مراحل حاد بیماری و برای به تاخیر انداختن عود مجدد آن کاربرد دارند. در مراحل شدیدتر، گاهی از داروهای شیمی درمانی نیز استفاده میشود.
روشهای درمانی مکمل:
به غیر از دارو درمانی، از روشها و راه کارهای دیگری نیز جهت کمک به درمان "ام اس" استفاده میشود. یکی از این روشها فیزیوتراپی صحیح و موثر است که باید حتما توسط افراد متخصص در این زمینه، صورت گیرد تا عضلات بیمار مجددا توان و قدرت خود را مانند قبل از حمله و عود علائم بیماری به دست آورند.
از آنجایی که استرسها و فشارهای عصبی در ایجاد و عود بیماری تاثیرگذار هستند، برای کنترل علائم و کمک به بهبود شرایط بیمار، استفاده از مشاورههای روان شناسی به جهت پیشگیری از افسردگی، اضطراب و سایر اختلالات روانی در افراد مبتلا، بسیار موثر میباشد.
کار درمانی یکی دیگر از روشهای کمککننده در بهبود وضعیت بیمار است. به وسیله کاردرمانی به بیمار آموزش داده میشود که علیرغم مشکلات و ناتوانیهایی ایجاد شده، بتواند تا حد ممکن کارهای روزمره خود را انجام دهد.
آیا پیروی از یک برنامه غذایی مناسب و متعادل به کنترل علائم بیماری کمک میکند؟
در حال حاضر هیچ رژیم غذایی مشخص برای درمان "ام اس" وجود ندارد، ولی مسلما رعایت یک الگوی غذایی کامل و متعادل برای کمک به وضعیت این بیماران حائز اهمیت است.
شواهد علمی موجود نشان میدهد که رادیکالهای آزاد که در ایجاد بسیاری از بیماریها(مانند بیماریهای قلب و عروق، سرطانها، دیابت و...) موثر هستند، در بروز این بیماری نیز بیتاثیر نمیباشند. به همین دلیل شاید دریافت آنتی اکسیدانها با مقدار و دفعات مصرف مشخص، در کنترل علائم "ام اس" موثر باشد. آنتی اکسیدانها مانند ویتامینهای C، E، بتاکاروتن و ماده معدنی سلنیوم، مانند یک سپر دفاعی، بدن را تا حدود زیادی از حمله رادیکالهای آزاد حفظ میکنند. دریافت این ترکیبات باید زیر نظر متخصصین صورت گیرد.
از آنجایی که علائم عصبی مربوط به کمبود ویتامین B12 تا حدودی به علائم ام اس شبیه است (مانند سوزن سوزن شدن دستها و پاها، عدم تعادل و خستگی مفرط)، محققین بر این تصور هستند که شاید کمبود این ویتامین نیز در تخریب غلاف میلین نقش داشته باشد. به همین سبب در بیماران مبتلا به ام اس بهتر است که ذخایر ویتامین B12 بدن مورد بررسی قرار گیرد و در صورت لزوم از مکمل خوراکی یا تزریقی آن استفاده گردد.
گاهی دریافت مکمل ویتامینهای گروه B (مانند B6، نیاسین، تیامین و اسید فولیک) میتواند به فروکش کردن علائم بیماری کمک کند.
میزان انرژی مورد نیاز روزانه باید با توجه به شرایط و وضعیت بیمار، در نظر گرفته می شود تا موجب اضافه وزن و چاقی نشود. همچنین توصیه میشود که انرژی مورد نیاز، از مواد غذایی گروههای اصلی غذایی، تامین گردد.
الگوی چربیهای مصرفی نیز در بیماران مبتلا به ام اس اهمیت دارد. مطالعات علمی نشان میدهند که کاهش دریافت چربیهای اشباع(کمتر از 10درصد انرژی کل روزانه) و افزایش دریافت اسیدهای چرب ضروری موجود در ماهیهای چرب یا روغن های گیاهی مانند سویا و کانولا، جوانه گندم ، گردو، روغن تخم کتان و یا استفاده از مکملهای آنها(مکملهای امگا- 3) در کاهش و پیشگیری از تشدید علائم بیماری موثر میباشد.
در این رابطه توصیه میشود که:
- مصرف انواع گوشتهای چرب، کره، سسهای چرب، لبنیات پرچربی، پنیر، روغنهای نباتی جامد و... محدود گردد.
- مصرف روغن زیتون ، روغن سویا ، کانولا، آفتاب گردان و سایر روغنهای مایع غنی از اسیدهای چرب ضروری توصیه میشود.
- استفاده از انواع مغزها(مانند گردو، فندق، بادام درختی و پسته) و دانههای روغنی(مانند کنجد، برزک، تخم کتان و...) به صورت تازه در برنامه غذایی این بیماران به جهت افزایش دریافت اسیدهای چرب ضروری، مفید میباشد.
- استفاده از انواع جوانه به ویژه جوانه یونجه(در زمان شروع جوانه زدن) مفید است.
- از انواع ماهی به ویژه ماهی ساردین، سالمون، ماهی تن و سایر ماهیهای دارای چربیهای امگا-3 به شکل پخته(غیر سرخ کرده) استفاده شود.
فرمت این مقاله به صورت Word و با قابلیت ویرایش میباشد
تعداد صفحات این مقاله 16 صفحه
پس از پرداخت ، میتوانید مقاله را به صورت انلاین دانلود کنید
دانلود با لینک مستقیم
دانلود مقاله بیماری MS 
